Πρώτη μέρα στη σχολή σήμερα που λέτε. Σακίδιο στον ώμο, τρέξιμο για να προλάβω λεοφωρεία και φυσικά λίγο άγχος για το πως θα εξελιχθεί αυτή η πρώτη μέρα.
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως. Η σχολή πρόκειται για το κρατικό πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, το οποίο έχει 4 έδρες σύνολo, απλωμένες δεξιά αρίστερα σε όλη την πολιτεία. Εγώ σπουδάζω πλέον στην έδρα της Βοστώνης και για συντομία ονομάζεται Umass Boston .
Πιο συγκεκριμένα, είμαι σε αυτό το τμήμα, και ακολουθώ αυτό το πρόγραμμα σπουδών. Άμα προσέξετε ή διαβάσετε (δεν το κόβω) το περίγραμμα σπουδών, λέει πως δεν μπορώ να πάρω πτυχίο στον κλάδο μου καθώς δεν προσφέρεται η δυνατότητα. Αντίθετα θα μεταφερθώ σε κάποια άλλη συνεργαζόμενη σχολή μετά το 2ο έτος.
Αυτό για μένα τι σημαίνει; Σημαίνει πως κάνω τα βασικά μαθήματα, που διδάσκονται σε κάθε παρόμοια σχολή τα 2 πρώτα έτη, σε κρατικό ίδρυμα, πληρώνοντας πολύ λιγότερα φράγκα, και παίρνω πτυχίο από ιδιωτικό πανεπιστήμιο με “καλύτερο” ας πούμε όνομα.
Στα πιο… έσω της όλης υπόθεσης τώρα, και σχετικά με την σημερινή μέρα, δεν θέλω να βγάλω βιαστικά συμπεράσματα και συγκριτικούς πίνακες με όσα έχω ζήσει στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, επειδή δεν είναι τόσο απλό. Αντίθετα θέλω να γράψω για κάποια πράματα που μου κάναν εντύπωση σε γενικές γραμμές.
Πρώτο και καλύτερο λοιπόν, οι ώρες διδασκαλίας. Είναι ζυμωμένες και πλασμένες ανάλογα με την φύση του μαθήματος και το συνολικό εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Υπάρχουν οπότε μαθήματα 50λεπτα και 75λεπτα κατά κύριο λόγο 3 και 2 φόρες την εβδομάδα αντίστοιχα. Το μάθημα είναι ουσιαστικό και θέλοντας και μη δεν περισσεύει χρόνος για κάτι άλλο.
Δεύτερον, η οργάνωση των καθηγητών. Όχι ότι εδώ δεν αρρωσταίνουμε και δεν κάνουμε κοπάνες… αλλά υπάρχει ένα γενικό οργανόγραμμα για το εξάμηνο φτιαγμένο από τον καθηγητή και αφορά τις παραδόσεις, πως αυτές συμβαδίζουν με το βιβλίο, καθώς και με τις σημειώσεις του μαθήματος που βρίσκονται στο ίντερνετ φυσικά. Να ξέρουμε που πατάμε ανα πάσα στιγμή βρε αδερφέ…
Τέλος θα αναφέρω την γλώσσα και το λεξιλόγιο των καθηγητών. Εκεί που φοβόμουν δηλαδή πως θα χάσω τις μισές λέξεις από την παράδοση, αντιθέτως μου ήταν όλα πλήρως κατανοητά και το αποδίδω στους καθηγητές αυτό. Πέρα από τους ορισμούς αυτούς καθ’αυτούς, όλα τα υπόλοιπα ήταν απλά και κατανοητά χωρίς πολλές “σάλτσες” και δυσνόητους όρους που συχνά έχουν στόχο να… ανεβάσουν το επίπεδο και μόνο αυτό δεν κάνουν.
Υπάρχει και ένα μπόνους θετικό στοιχείο, αλλά όπως καταλαβαίνω αυτό έχει να κάνει με τους Αμερικάνους γενικά και όχι με τους ακαδημαΐκούς. Έχουν όλοι αίσθηση του χιούμορ και δεν φοβούνται να το δείξουν ασχέτως της περίπτωσης. Αυτό δημιουργεί ένα πιο χαλαρό περιβάλλον μάθησης πάντως και είναι καλοδεχούμενο φυσικά.
Η λίστα συνεχίζεται και είναι ατελείωτη, καθώς βλέπω καινούρια πράματα κάθε μέρα και όλα μου κάνουν πολύ εντύπωση. Επειδή δεν έχω στόχο να διαφημίσω την σχολή όμως σταματάω εδώ και θα αναφέρω και ένα αρνητικό.
Αυτά τα άτιμα βιβλία με χρυσή πένα γράφτηκαν ρε παιδιά; Ήξερα ότι τα βιβλία τα αγοράζεις, αλλά δεν είχα φανταστεί τέτοιες τιμές… Πάει ο μισθός…
Θέλω να πιστεύω πως θα γράψω και άλλα άρθρα σχετικά με την σχολή οπότε μην τα αναλύσουμε όλα στο παρών. Όταν ανοίξει και ο καιρός υπόσχομαι φωτογραφίες από την σχολή, καθώς βλέπει σε θάλλασα και είναι ωραίο το μέρος γενικότερα.
Δημοσιεύθηκε από p3tros 
